Het huis van Habsburg was een belangrijk Europees vorstengeslacht, genoemd naar het stamslot Habichtsburg in Aargau. Rudolf I was als eerste Habsburger koning van het Heilige Roomse Rijk. Hij breidde de Habsburgse bezittingen in de Elzas en Zwitserland uit met Oostenrijk en Stiermarken.
Albrecht II was als eerste Habsburger keizer (1438-1439), en sindsdien hield het huis van Habsburg de kroon van het Heilige Roomse Rijk. Vooral via huwelijken werden de bezittingen uitgebreid. Filips de Schone en Karel V heersten over een rijk dat naast Oostenrijk ook de Nederlanden, Spanje, Napels en Sicilië omvatte.
Na de dood van Karel V werd het rijk gesplitst; zijn zoon Filips II kreeg Spanje en de Nederlanden, zijn broer Ferdinand I kreeg de Duitse gebieden. Ferdinand voegde daar door huwelijk ook Hongarije (inclusief Silezië) aan toe.
In 1700 stierf de Spaanse tak uit, de Oostenrijkse tak had in 1740 geen mannelijke nakomelingen, maar Maria Theresa werd keizerin. In 1806 legde Frans II de Duitse keizerskroon neer, maar hij bleef keizer van Oostenrijk. De laatste keizer van Oostenrijk was Frans Jozef (1848-1916); na de Eerste Wereldoorlog viel Oostenrijk-Hongarije uiteen, en was de macht van de Habsburgers ten einde.
