Guillaume Groen van Prinsterer (1801-1876) was een antirevolutionair Nederlands politicus en historicus. Groen van Prinsterer was kabinetssecretaris (1829-1836), lid van de Kamer van Grondwetsherziening (1840) en lid van de Tweede Kamer (1849-1857, 1862-1866).
Groen van Prinsterer verzette zich tegen de Franse Revolutie en de daaruit voortkomende liberale ideeën. Hij legde de nadruk op Nederland als een christelijke staat, was een voorstander van de soevereiniteit van de Koning en een tegenstander van neutrale (niet-christelijke) scholen.
Onder zijn werken was Ongeloof en revolutie (1847).
