ut queant laxis resonare fibris mira gestorium famuli tuorum solve polluti labii reatum sancte Ioannes

Guido van Arezzo (Guido d'Arezzo) wordt beschouwd als de uitvinder van de moderne muzieknotatie met notenbalken, als opvolging van het systeem van de neumen.

Hij leefde van ongeveer 991 tot 1033 en werd onderwezen in de Benedictijner abdij van Pomposa, nabij Ferrara. Omstreeks 1025 werd hij door bisschop Theobaldus van Arezzo aangesteld om muziekonderricht te geven in de kathedraal St. Donatus.

Het bekendste geschrift van Guido van Arezzo is de Micrologus, daarnaast zijn overgeleverd de Aliae regulae, Regulae rhythmicae en Epistola de ignoto cantu.

Ook de notennamen ut-re-mi-fa-sol-la-si zijn van hem afkomstig, omdat hij de hymne 'ut queant laxis' (zie rechts) op muziek zette, waarbij elke regel een noot hoger begon.