Goochelen is de kunst van het schijnbaar onmogelijke. Het is vanouds een straat- en podiumkunst, waarbij door middel van vlugge hand- en vingerbewegingen een bedrieglijk effect wordt gecreeërd. De bedoeling is dat het de toeschouwers onduidelijk blijft hoe dat effect, het 'onmogelijke', tot stand komt. Een goochelaar gebruikt bij zijn voorstelling bijvoorbeeld traditionele hulpmiddelen als speelkaarten, ringen, touw, doeken en balletjesletjes, maar ook levende have als duiven, en vuur. Spreekwoordelijk is het konijn uit de hoge hoed.

Speciale acts zijn bijvoorbeeld de ontsnappingsstunts van een legendarisch goochelaar als Houdini (1874-1926), onderwateracts (bijvoorbeeld Sylvia Schuyer) en doorzaag- en verdwijntrucks. Dat laatste is echter meer het terrein van de illusionist. Sommige goochelaars combineren trouwens hun voorstelling met illusionisme, comedy of clownerie, of hebben zich gespecialiseerd in straatgoochelen, kaartschieten, table-act, goochelen voor kinderen, soms gecombineerd met een clowns-act, of close-up goochelen. Een artiest als Rostelli combineert illusionisme met gebruik van paranormale krachten, en kan derhalve niet tot de echte goochelaars worden gerekend.

Goochelkunst in Nederland

De NMU is de opvolger van de NBG (Nederlandse Bond van Goochelaars) die kort na de Tweede Wereldoorlog was opgericht door onder meer Henk Vermeyden. Voor die tijd bestond er geen organisatie voor goochelaars in Nederland. Men ging toen naar Duitsland en andere landen voor nieuwe inspiratie en nieuw materiaal. Maar sinds de NBG zijn de ontwikkelingen hard gegaan. Al in 1950 won Fred Kaps zijn eerste wereldtitel, bij het FISM-congres in Barcelona, later gevolgd door nog twee wereldtitels (1955 en 1961). Richard Ross won twee keer (1970 en 1973). Eén keer wonnen Tonny van Dommelen (1958), Ger Copper (1979) en Harry Thiery (1967) een wereldtitel. De laatst bejubelde Nederlandse goochel-wereldkampioenen (2000) waren Scott Magician & Muriel, met een combinatie van goochelillusies, slapstick-comedy en 'physical comedy'. In juli 2003 vindt in Den Haag het volgende (driejaarlijkse) FISM-congres plaats.

De NMU geeft een tijdschrift uit, getiteld Informagie, de opvolger van Hocus.

Zie ook

Externe links