Tagoror  

Encyclopedie




Glasionomeercement

Glasionomeercement is een tandheelkundig cement op basis van een aluminiumfluorosilicaatglas (poeder) en een polyalkeenzuur (vloeistof). Een ionomeer is een polymeer dat ionogene functionele groepen bevat.

Het glas bestaat uit een flux van aluminiumoxide (Al2O3), siliciumoxide (SiO2) en calciumfluoride (CaF2) en is een chemisch aantastbaar glas.

Het zuur bestaat uit (een mengel van) acrylzuur, itaconzuur, maleïnezuur en wijnsteenzuur. Wijnsteenzuur treedt voornamelijk op als regulator, dat de verwerkingstijd verlengt en de verhardingstijd verkort.

Bij mengen tast het zuur de glasdeeltjes aan, waarbij er orthokiezelzuur ontstaat (Si(OH)4). De aluminium- en calciumdeeltjes migreren hier doorheen, om aan de carboxylaatgroepen van de zuren te hechten en alzo bruggen te vormen tussen verschillende zuurdeeltjes. Uiteindelijk ontstaat er een matrix van het polyalkeenzuur (gebonden door de kationen Al3+ en Ca2+), en een vulstof van de niet-gereageerde glasdeeltjes, die omgeven worden door een laag silicagel (gedehydrateerd orthokiezelzuur).

Het grote voordeel van glasionomeercement is dat het fluoride vrijstelt en aldus een gunstig effect heeft op het dentine en het glazuur, dat beter beschermd is tegen caries.




Tagoror Networks: Spain  |  Philippines  |  Mexico

Los documentos de esta enciclopedia on line se publican bajo la Licencia de Documentación Libre GNU

De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn.