Een zwarte bladzijde in de Turkse geschiedenis is volgens velen de Armeense genocide tussen 1915 en 1923. De Turkse regering ontkent overigens dat hier van genocide sprake was, en wijt de vele doden aan gewapende conflicten, ziekten en hongersnood gedurende de Eerste Wereldoorlog.

Het moderne Turkije begint met de stichting van de republiek op 29 oktober 1923 (de republiek was al uitgeroepen op 2 januari 1921) op het van het Ottomaanse rijk overgebleven Turkse grondgebied, met Mustafa Kemal Atatürk als eerste president. De regering werd gevormd door een vanuit Ankara opererende revolutionaire groep, geleid door Kemal, die de Grieken in west-Turkije had verslagen. Het Verdrag van Lausanne, getekend op 24 juli 1923 met van Turkse zijde Ismet Pasha als onderhandelaar, legde de grenzen van het moderne Turkije vast.

Table of contents

1 De hervormingen van Atatürk 2 Politiek ten tijde van Atatürk 3 Na Atatürk

De hervormingen van Atatürk

• Het Arabische alfabet wordt vervangen door her Romeinse alfabet
• Het dragen van een fez, een traditioneel hoofddeksel, werd verboden
• Iedereen werd verplicht een achternaam te naam, te kiezen uit een lijst van "erkende" etnisch-Turkse namen. Mustafa Kemal kreeg zelf (als enige) de naam "Atatürk" (vader der Turken)
• Het gebruik van Perzische woorden werd ontmoedigd, ten gunste van uit Centraal-Azië geïmporteerde woorden. Deze maatregel leverde echter weinig succes op; veel officiële documenten uit deze periode zijn om deze reden zeer moeilijk leesbaar
• Imams worden door de staat benoemd.

Fethi Okyar stichtte de liberale partij, doch daar kwamen ook fanatieke religieuze groeperingen op af, en na bloedige onlusten werd de liberale partij in 1930 weer ontbonden, en het zou tot 1945 duren voor Turkije weer een poging tot meerpartijendemocratie deed. In juli 1932 trad Turkije toe tot de Volkenbond.

Na Atatürk

Na Atatürks dood op 10 november 1938 werd hij opgevolgd door Ismet Inönü. Gedurende de Tweede Wereldoorlog sloot Turkije een vredesverdrag met Duitsland, en tot februari 1945 bleef Turkije neutraal. Toen verklaarde het Duitsland en Japan de oorlog, maar dit was slechts een symbolische daad, de Turkse troepen hebben niet aan daadwerkelijke oorlogshandelingen deelgenomen. In hetzelfde jaar trad Turkije toe tot de Verenigde Naties, en in 1952 werd het lid van de NAVO.

In 1950 werd er een hernieuwde start gemaakt met een meerpartijenstelsel, maar in 1960, 1971 en 1980 greep het leger in in de politiek. In 1974 invadeerde en bezette Turkije het noordelijke deel van het eiland Cyprus.

Zie tevens de volgende artikelen:

• Seltsjoeken
• Ottomaanse Rijk
• Turkije