|} George Bernard Shaw (26 juli 1856 - 2 november 1950) was een Iers toneelschrijver, socialist en theatercriticus. Hij was een vrijdenker, ondersteunde de strijd voor gelijke rechten voor vrouwen en was voorstander van gelijke beloning voor mannen en vrouwen. Hij won de Nobelprijs voor de literatuur in 1925 - hij accepteerde de eer maar weigerde het geld.
Hij werd geboren in Dublin, Ierland maar verhuisde in 1876 naar Londen en keerde in de 30 jaar daarop niet terug naar Ierland. Hij zette zijn eigen opleiding voort door veel tijd door te brengen in het British Museum. Hij begon met het schrijven van muziek, theaterkritieken en boeken, maar dit alles aanvankelijk zonder veel succes. Hij hield zich ook met politiek bezig, hij was een socialist die tussen 1885 en 1911 een leidende rol had in de Fabian Society in London. Rond de voorlaatste eeuwwisseling was hij zeer populair en had in vele theaters in Londen tegelijk toneelstukken lopen, meer dan enig ander auteur.
In 1895 werd hij de toneelcriticus van de Saturday Review. In 1898 trouwde hij een Ierse erfgenaam, Charlotte Payne-Townshend en werd zijn eerste succesvolle toneelstuk, Candida geproduceerd. Hierna volgde een rij klassieke comedy-dramas, zoals onder andere: The Devil's Disciple (1897), Arms and the Man (1898), Mrs Warren's Profession (1898), Captain Brassbound's Conversion (1900), Man and Superman (1902), Caesar and Cleopatra (1901), Major Barbara (1905), Androcles and the Lion (1912), en Pygmalion (1913). Deze laatste inspireerde de musical My Fair Lady (Lerner & Loewe ,1964).
Na de Eerste Wereldoorlog bracht hij serieuzer werk uit, waaronder Heartbreak House (1919) en Saint Joan (1923). Karakteristiek voor zijn toneelstukken is het lange voorwoord dat aan elk ervan vooraf gaat. Hij nam hierin controversiële standpunten in over de zaken die in het toneelstuk aan de orde kwamen. Sommige van deze voorwoorden zijn langer dan het toneelstuk zelf. Zijn populariteit verminderde sterk na zijn essay Common Sense About the War (1914), dat onvaderlandslievend genoemd werd. Met zijn stuk Saint Joan (1924) slaagde hij erin het publiek weer op zijn hand te krijgen en werd hij geroemd als 'de tweede Shakespeare'. Het stuk is gebaseerd op het leven van Jeanne d'Arc die 4 jaar daarvoor heilig was verklaard. Hij vertelt het verhaal niet met haar als heldin of martelaar, maar ziet haar als een koppige, sexloze jonge vrouw met veel kracht en sterke wil.
In zijn toneelstukken combineerde Shaw morele problemen van alledag met ironische toon en paradox, en produceerde quotes als "He who can, does. He who cannot, teaches" en "England and America are two countries divided by a common language". Zijn werk is ook voor een hedendaags publiek nog steeds zeer leesbaar en wordt nog vrij geregeld opgevoerd.
Toen hij overleed was hij niet alleen bekend op de Britse eilanden maar was wereldwijd bekend. Hij was bezorgd over de onduidelijkheid van de Engelse spelling, en hij gaf een gedeelte van zijn rijkdom aan een stichting die een nieuw fonetisch alfabet, het Shavian alphabet, voor de Engelse taal moest samenstellen.
Externe Links
e-texts van sommige van George Bernard Shaw's werken:
