Tagoror  

Encyclopedie




Evolutietheorie

De Evolutietheorie (of Evolutieleer) is de naam van de wetenschappelijke theorie die de verklaring geeft voor de geleidelijke verandering van organismen over de tijd, waarbij nieuwe soorten kunnen ontstaan. Evolutie is het gevolg van natuurlijke selectie in combinatie met een reproductie-overschot (een groter aantal nakomelingen dan nodig is om de soort in stand te houden) en mutaties die nieuwe, mogelijk beter aangepaste varianten opleveren. Een andere onlosmakelijk verbonden stelling van de evolutietheorie is de gemeenschappelijke afstamming van al het leven uit één voorouder.

Charles Darwin was de eerste die stelde dat natuurlijke selectie een verklaring is van het evolutieproces. Ook Lamarck ontwikkelde al eerder een evolutionaire theorie, maar die berustte op de aanname dat tijdens het leven verworven eigenschappen aan het nageslacht kunnen worden doorgegeven - een idee waarvan de onjuistheid inmiddels is aangetoond.
Toen na Darwin de erfelijkheidswetten werden ontdekt (Gregor Mendel, Hugo de Vries) en weer later de chromosomen als dragers van de genen, en de structuur van het DNA werd opgehelderd (James D. Watson & Francis Crick, 1953) bleken die allemaal naadloos te passen in de al bestaande theorie.

Table of contents
1 De evolutietheorie in het kort
2 Voorbeeld
3 Weerstand tegen de evolutietheorie
4 Andere relevante trefwoorden
5 Literatuur
6 Externe links

De evolutietheorie in het kort

De evolutietheorie behelst dat: niet meer met elkaar kunnen paren en vruchtbaar nageslacht produceren of
  • elkaar niet meer als partners zien of
  • wellicht op een andere plaats zijn gaan wonen zodat ze elkaar niet meer ontmoeten.

  • Er is dan volgens de gangbare definities een nieuwe soort ontstaan.
    • f) Verder kan een rol spelen dat seksuele partners elkaar uitkiezen op grond van uiterlijk, ook waar dit op zich geen duidelijke meerwaarde heeft voor het voortbestaan van de drager van dit uiterlijk. Dit is opvallend bij veel soorten vogels, zoals onder andere de paradijsvogels. Deze vorm van selectiedruk heet seksuele selectie.

    Op dit basisstramien zijn talloze varianten bedacht waarover nog steeds discussie bestaat, maar over het bovenstaande bestaat een vrij algemene consensus.

    Noot: survival of the fittest slaat niet op de 'fitste' of sterkste, maar op de best bij/in zijn leefomgeving passende.

    Welke varianten van evolutie heden nog zouden optreden en welke in het verleden de belangrijkste rol zouden hebben gespeeld bij de soortvorming blijft onderwerp van discussie. Het lijkt erop dat met name geografische scheiding (splitsing van een populatie in twee of meer delen die niet meer bij elkaar kunnen komen, bijv. door het ontstaan van een gebergte of een zee, of gewoon door grote afstand, gevolgd door verschillende selectiedruk (bv een kouder klimaat ten noorden van de bergen) een belangrijke rol zou hebben gespeeld.(allopatrische soortvorming)

    Voorbeeld

    De mens fokt dieren in vele rassen, bv. de hond. Hierbij treedt een extreme selectiedruk op: alleen dat dier dat voldoet aan de verwachtingen mag zich voortplanten, de anderen wordt daartoe door de mens elke kans ontnomen. Dit is een veel sterker selectie-effect dan in de natuur ooit zal optreden. Maar op deze manier, domesticatie genoemd, lukt het wel om in de loop van slechts enkele honderden jaren van een wolfachtig dier (herdershond) tot een chihuahua te komen. Is hier nu een nieuwe soort ontstaan? Als een wolf een chihuahua tegenkomt is het waarschijnlijker dat deze als maal dan als partner voor de wolf dient; een paring is niet meer mogelijk. Met toevoeging van enkele 'tussenstappen' (wolf met herdershond, nakomelingen met steeds kleinere honden) is het theoretisch nog mogelijk om genetisch materiaal tussen een wolf een een chihuahia uit te wisselen. Volgens de meeste van de definities onder soort zijn een wolf en een chihuahua echter niet meer dezelfde soort. De meeste voor de mensen nuttige dieren en planten (b.v. tarwe, mais, rund, schaap, varken) zijn inmiddels ver verwijderd van hun wilde oervormen.

    Weerstand tegen de evolutietheorie

    Alhoewel de wetenschappelijke evolutietheorie algemeen geaccepteerd is als verklaring voor het ontstaan en ontwikkeling van soorten, wordt deze niet of niet in zijn geheel geaccepteerd door hen die het creationisme aanhangen, dat stelt dat

    • soorten door God geschapen zijn
    • sindsdien niet meer veranderen in andere soorten.

    Tegenstanders van de evolutietheorie wijzen vaak op het ontbreken van resten van zogenaamde tussenschakels: overgangsvormen tussen soorten die volgens de evolutietheorie in elkaar over zijn gegaan.

    Zeer veel onderzoek heeft echter aan het licht gebracht dat er veel tussenvormen moeten hebben bestaan. Zo zijn er vormen gevonden die tussen zoogdieren en primaten in staan (b.v. Palaechthon) tussen reptielen en zoogdieren (b.v. Varanops) en tussen vissen en amfibieen (Eusthenopteron). Het bewijs is zo overweldigend dat het nauwelijks te ontkennen valt dat er tussenschakels hebben bestaan.

    Creationisten accepteren overigens wel de micro-evolutie. Tussen de aanhangers van de evolutietheorie en de creationisten in staan de theistische evolutionisten.

    Andere relevante trefwoorden

    Literatuur

    Stephen Jay Gould, The Structure of Evolutionary Theory, Cambridge, Massachusetts: Harvard University Press, 2002, pp. 1006-1021.

    Richard Dawkins: The Selfish Gene (Oxford: Oxford University Press, 1976)
    - - :The Blind Watchmaker (New York: W.W.Norton, 1986)
    - - :Climbing Mount Improbable (W.W.Norton, New York and Viking Penguin, London. 1996)

    Charles Darwin: On the origin of the species by means of natural selection or the preservation of favoured races in the struggle for life. London: John Murray, 1859.

    Externe links




    Tagoror Networks: Spain  |  Philippines  |  Mexico

    Los documentos de esta enciclopedia on line se publican bajo la Licencia de Documentación Libre GNU

    De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn.