Een elf is een mythologisch wezen. De elfen worden gekenmerkt door hun puntige oren. In verhalen wordt al eeuwenlang over zulke wezens geschreven. In veel verhalen zijn het kleine gevleugelde wezens. Kort na de uitvinding van de fotografie verschenen de eerste foto's van elfen en het heeft lang geduurd, voor iedereen er van overtuigd raakte dat ze vervalsingen zijn. De Engelse schrijver Tolkien heeft ook een ras van elfen opgevoerd in zijn mythologie van Midden-aarde, die even groot zijn als mensen maar onsterfelijk.
De Noorse mythologie kende twee soorten elven. De zwarte elven zijn die, die in grond en onder stenen leven. De kabouter is de meer bekende naam voor deze elven. De lichtelven (de hierboven beschreven elven) leven boven de grond, in bomen en dergelijke.
Elven zijn anima's, kleine geesten die bij een bepaald ding horen en komen voort uit het geloof dan ook de dingen een ziel hebben. Deze zielen of geesten werden verpersoonlijkt.
