De Arabische Republiek van Egypte (Arabisch: Djoemhoeriyat Misr al-Arabiyah جمهوريّة مصر العربيّة, waar Misr (مصر) het woord voor Egypte is) is een grote staat in het noordoosten van Afrika. Het omvat ook het Sinaïschiereiland, dat fysisch als een deel van het Aziatisch continent wordt gezien.
Bevolking
- Inwoneraantal: 70 miljoen (71 per km² 2003)
- Bevolkingsgroei: 2.2% (gemiddelde 1980-2001)
- Bevolkingsgroepen: Egyptenaren (inclusief Bedoeïnen en Berbers)99%
- Vluchtelingen: 78.000 (eind 2002), waarvan 50.000 Palestijnen, 20.000 uit Soedan.
- Talen: Arabisch (officiële taal), Engels, Frans (handelstalen), Arabische (Egyptisch, Soedanees e.a.), Nubische en Berbertalen
- Godsdienst: Soennisme (staatsgodsdienst) 90%, Koptisch Christendom 9%, minderheden van andere christenen en Joden
Politiek systeem
Eenkamerparlement met 454 leden (444 elke 5 jaar gekozen, 10 door de president benoemd), daarnaast een raadgevend orgaan met 210 leden (140 gekozen, 70 door de president benoemd). De president wordt elke 6 jaar door het parlement genomineerd, daarna door het volk gekozen. Deze heeft aanzienlijke macht, en kiest zelf de regering en de opvulling van diverse hoge posten.
- president: Mohammed Hosni Moebarak (sinds 1981)
- premier: Atif Obaid (sinds oktober 1999)
- minister van buitenlandse zaken: Ahmed Maher (sinds mei 2001
Partijen
- Nationaal-democratische partij (NDP) 388 zetels (van 444)
- Moslimbroederschap 17 zetels
- Wafd-partij 7 zetels (liberaal)
- Progressieve Nationaal Unionistische Partij 6 zetels
- Overige partijen 4 zetels
- Onafhankelijken 20 zetels
- Vacant 2 zetels
Geografie
Bron illustratie: The World Factbook CIA
Het belangrijkste bewoonde deel wordt gevormd door de oevers en de delta van de rivier de Nijl. Dit gebied is zeer dichtbevolkt. Grote delen van het land behoren tot de Saharawoestijn en zijn zeer dunbevolkt. In het westen liggen echter een aantal oases. In totaal bedraagt de oppervlakte van Egypte 1.002.000 km2.
Egypte grenst in het noorden aan de Middellandse Zee, in het oosten aan de Gazastrook, Israël en de Rode Zee, in het zuiden aan Soedan en in het westen aan Libië.
De hoofdstad is Cairo (القاهرة - stad 6.801.000, agglomeratie 9.586.000 inwoners).
Andere steden: Alexandrië (3.339.100), Giza (2.221.900), Shubra-El-Khema (870.700), Port Saïd (472.300), Suez (417.500), El-Mahalla El-Kubra (395.400), Tanta (371.000), al-Mansurah (370.000), Luxor (360.500), Assioet (343.500),Assoean, Hurgharda, Kom Ombo, Port Safaga, Port Saïd, Sharm el Sheikh, Zagazig.
Inwoneraantallen zijn tellingen van 1996, behalve voor Cairo (schatting 2001).
Economie
- Munteenheid: Egyptisch pond (koers: 1E£=0,14 € (medio 2003))
- BNP: $99.6 miljard (2001), 1530$ per inwoner
- Groei BNP: 4.5% (gemiddelde 1990-2001)
- Export: $4.1 miljard (2001)
- Exportproducten: olieproducten, halffabrikaten, voedingsmiddelen
- Exportpartners: Italië 9%, Verenigde Staten 9%, Nederland 7%, India 6%, Israel 5%, Frankrijk 4%, Spanje 4%
- Import: $12.6 miljard (2001)
- Importproducten: voedingsmiddelen, machines, consumptiegoederen, chemische producten
- Importpartners: Verenigde Staten 11%, Duitsland 8%, Saoedi-Arabië 5%, Italië 5%, China 4%, Frankrijk 4%
- Import: $12.6 miljard (2001)
- Importgoederen:
Geschiedenis
Zie Geschiedenis van Egypte; zie ook Koningen van Egypte, Egyptische Mythologie
Politieke situatie
Vanuit de andere partijen is zware kritiek op het autocratische bewind van president Moebarak. Sedert de moord op president Anwar Sadat in 1981 geldt in Egypte de noodtoestand (in 2003 opnieuw voor 3 jaar verlengd), wat onder meer inhoudt dat Moebarak naar eigen goeddunken verordeningen kan treffen. De hoop van de oppositiegroeperingen gaat nu uit naar Moebaraks zoon Gamal Moebarak, leider van het politiek secretariaat van de regerende NDP.
De mensenrechtensituatie in Egypte is precair. Weliswaar zijn in 2003 de staatszekerheidsrechtbanken, waar personen in snelrecht zonder voldoende bewijs veroordeeld werden en de dwangarbeid afgeschaft, maar er wordt nog steeds rechtgesproken door speciale militaire en noodtoestandstribunalen.
Economisch verkeert Egypte in een moeilijke positie. Na de aanslagen op toeristen in Luxor in 1997 liep het toerisme terug, en ook de Golfoorlog en het oplaaiende conflict tussen Israël en de Palestijnen deed de toeristensector geen goed. Daarnaast viel de handel met Irak in het kader van het 'olie voor voedsel'-programma van de Verenigde Naties weg.
In de buitenlandse politiek probeert Egypte tussen het Westen en de Arabische wereld in te houden. Bij de bevolking is deze politiek niet erg populair, zoals bleek uit grootscheepse protesten tegen de Golfoorlog. Ook de vrede met Israël is in eigen land niet populair. simple:Egypt
