Edwin Powell Hubble (20 november 1889 - 28 september 1953) was een vooraanstaand Amerikaans astronoom. Een van zijn belangrijkste ontdekkingen was de uitdijing van het heelal.

Hubble werd geboren in Marshfield in de staat Missouri en wijdde zich gedurende zijn studie aan de Universiteit van Chicago vooral aan wiskunde en astronomie. Hij haalde een bachelorsdiploma in 1910. De daaropvolgende drie jaar bracht hij met een Rhodes Scholarshipbeurs door in Oxford (Engeland), waat hij rechten studeerde en een M.A. (Master of Arts) diploma ontving.

Hij keerde terug naar de astronomie aan het Yerkes Observatory van de Universiteit van Chicago, waar hij de doctorstitel behaalde in 1917. Hierop werd Hubble een baan aangeboden door George Ellery Hale, de grondlegger en directeur van het Mount Wilson Observatory horend bij het Carnegie-instituut, bij Pasadena, Californië. Hier bleef hij werken tot aan zijn dood in 1953.

Hij begon op Mount Wilson ongeveer in dezelfde tijd dat de 100 inch Hooker telescoop werd voltooid, toen de krachtigste telescoop ter wereld. Hubble's waarnemingen met deze telescoop in 1923-24 bewezen overtuigend dat dat de wazige "nevelvlekken" die eerder met minder sterke telescopen waren waargenomen geen deel uitmaakten van ons melkwegstelsel, zoals eerder werd gedacht, maar zelf sterrenstelsels waren die buiten de melkweg lagen. Daarna ontdekte Hubble samen met Milton Humanson, de relatie tussen snelheid en afstand die tot het idee van het uitdijend universum aanleiding gaf. Deze relatie staat thans bekend als de wet van Hubble.

Kort voor zijn dood werd de 200-inch Hale telescoop in Palomar voltooid. Hubble was de eerste die er gebruik van kon maken. Hij overleed aan een beroerte op 28 september 1953.

De Hubble Ruimtetelescoop die om de aarde draait is naar hem vernoemd.