Abou Jahjah is de zoon van twee universitaire docenten. Hij groeide op in Zuid-Libanon, dat in 1978 bezet werd door Israël en later gecontroleerd werd door met Israël samenwerkende milities. Weerzin tegen Israël werd een rode draad in zijn politieke leven.

Naar eigen zeggen, voert hij tijdens zijn asielaanvraag in België noemt hij een conflict met de leiding van de Ba'ath-partij als (fictieve) reden op. Hij verkreeg een vluchtelingenstatus en kon Belgisch staatsburger worden (1996) na een huwelijk met een Belgische vrouw, van wie hij niet veel later scheidde. Hij behaalde een graad in politieke wetenschappen in Louvain-la-Neuve.

Abou Jahjah is een verklaard tegenstander van assimilatie als model voor het omgaan met verschillende culturen. Hij wil ook niet dat immigranten als gast worden behandeld, maar als volwaardige burgers die hun eigen cultuur kunnen behouden. Hij zegt geïnspireerd te zijn door leven en werk van de Amerikaanse burgerrechtenactivist Malcolm X: eveneens moslim, eveneens tegenstander van assimilatie en melting pot. Ook neemt hij de integratie van Armeniërs in Libanon als voorbeeld voor zijn idealen.

Om vorm te geven aan zijn politieke ideeën richtte Abou Jahjah in 2000 de Arabisch-Europese Liga (AEL) op. Dat gebeurde in Antwerpen, een stad met een grote moslimpopulatie, een eveneens aanzienlijke groep joden, en het extreem-rechtse Vlaams Blok als grootste partij in de gemeenteraad. De beweging kon van meet af aan rekenen op felle reacties.

Tijdens rellen in 2002 werd Abou Jahjah enkele dagen vastgehouden, omdat hij zou hebben opgeroepen tot geweld. De rellen waren uitgebroken nadat een man van Marokkaanse komaf was gedood door een Vlaamse buurman.

Namens de AEL stelde hij zich in 2003 kandidaat voor de verkiezingen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers en de Senaat.