De dom van Keulen is een gotische kathedraal in het centrum van Keulen (Duitsland), waarvan de bouw op 15 augustus 1248 begon en 632 jaar duurde. Vanaf de 157,38 meter hoge noord- en de 157,31 meter hoge zuidtoren, kan men de hele stad overzien. De kathedraal is inclusief het schip en de torens, 144,58 meter diep en 86,25 meter breed. De kathedraal heeft enkele glas-in-loodramen, die dateren uit de 14e en de 16e eeuw. Het is de grootste kathedraal in Duitsland en het behoort tot de grootste van Europa. De huidige dom staat op de plek waar in de laatste jaren van het Romeinse Rijk christenen elkaar ontmoetten in Keulen. Verschillende kerken hebben sindsdien op die plek gestaan, maar de eerste waarvan men ongeveer weet hoe die eruit heeft gezien dateert uit 870. Het had aan beide kanten van het schip een koor, waarbij het oostelijke koor was gewijt aan de Heilige Maagd Maria en het westelijke koor aan de heilige Petrus. In 1164 bracht de aartsbisschop Rainald von Dassel relikwieën van de heilige drie koningen vanuit Italië naar Keulen. Hierna was de kerk niet langer een normale kerk van het bisdom Keulen, maar ook meteen een van de belangrijkste pelgrimskerken in Europa.
Omdat men vond dat pelgrims naar een waardige kerk moesten kunnen komen, besloot men dat de kerk aangepast moest worden. Men heeft toen in 1248 het oostkoor laten afbranden en het westkoor werd gerestaureerd. Het oostelijk deel werd opnieuw gebouwd maar nu in de gotische stijl met als voorbeeld de Notre Dame in het Franse Amiens. De bouw vorderde zo snel dat het in 1265 al klaar was. In 1322 werd het gotische koor ingewijd.
Toen het gotische koor klaar was, wou men een zijschip en twee torens bouwen; maar de bouw stagneerde in 1530, door geldgebrek en desinteresse. Toen in 1794 de revolutie troepen Keulen binnenvielen, vluchtten de aartsbisschop en het personeel van de kathedraal. Daarna is de kathedraal voor allerlei dagelijkse zaken gebruikt, onder andere als aandelenbeurs.
In 1801 werd de kathedraal weer ingewijd als een heilig huis. Een jaar later na de inwijding was het enthousiasme en de liefde voor dit bijzondere gebouw zo gegroeid dat men in 1842 de bouw van de kathedraal weer kon voortzetten. Ongeveer de helft van het geld kwam uit de Pruisische schatkist, de andere helft kwam van de Centrale Dom-bouw Stichting. Men hield zich precies aan de middeleeuwse plannen voor de dom, maar deze werden uitgevoerd met de voor die tijd moderne bouwtechnieken. In 1846 was het zijschip voltooid, ook het houten dakgeraamte was vervangen door een ijzeren dakgeraamte, iets dat bijzonder progressief was voor die tijd. In 1880 waren dan uiteindelijk de twee torens voltooid, en zo ook de bouw van de kathedraal. Dit was reden voor een groots nationaal feest waar ook de keizer bij aanwezig was.
Al is de kathedraal in de tweede wereldoorlog geraakt met veertien zware luchtbommen, hij heeft de oorlog wel overleefd. Vele jaren van herstel volgden en pas in 1956 was de kathedraal weer hersteld. Sommige wonden van de oorlog zijn nog niet gerepareerd en gerestaureerd. Alleen al het feit dat de dom een eeuwig durende bouwput is, waar constant aan wordt gewerkt, laat zien dat de kathedraal voor veel mensen een grote waarde heeft.
