 |
Digitale fotografie Digitale fotografie is fotografie met behulp van een digitale camera. De digitale fotografie kwam voor het eerst op de markt in september 1981.
Voordelen van digitale fotografie zijn de vaak hogere gevoeligheid, de snellere invoer voor bewerking op computers en de mogelijkheid om relatief goedkoop meer beelden in de camera op te slaan.
Een gecombineerd voor- en nadeel is het beheer van de eenmaal genomen foto's: alhoewel door de digitale aard een foto gemakkelijker beheerd kan worden, moet de fotograaf hier ook meer aandacht dan voorheen aan besteden. Inhoud
Verschillen met traditionele fotografie
Het eerste wat opvalt aan verschillen tussen digitale en (traditionele) analoge fotografie is het ontbreken van een film in de digitale camera. Bij klassieke toestellen worden alle gegevens die als licht de lens passeren opgeslagen op een lichtgevoelige film. Deze film moet eerst chemisch bewerkt worden, waarna de foto's kunnen worden afgedrukt. Dit ingewikkelde proces is meestal een klus voor een professionele afdrukcentrale, niet in de laatste plaats omdat er veel chemicaliën bij gebruikt worden. Digitale camera's gebruiken geen lichtgevoelige film. Het aftasten van het beeld gebeurt door een lichtgevoelige elektronische sensorchip waarvan er verschillende types bestaan zoals CCD Charge Coupled Device en CMOS (Complementary Metal-Oxide Semiconductor). Wellicht meest toegepast is de CCD. Het bewaren van de foto's gebeurt apart van deze sensor, in het geheugen van de camera, waarna de afbeelding kan worden opgeslagen op een diskette, harddisk, imagetank een cd, een memory stick of een andere gegevensdrager. [bewerk]
Kwaliteit
De kwaliteit van een digitale opname hangt onder meer af van de gebruikte resolutie. Hoe hoger de resolutie, hoe meer detail kan worden vastgelegd. De resolutie van een digitale camera wordt meestal uitgedrukt in het aantal pixels (=fotodiodes) op de sensor. Tegenwoordig is meer dan 4 megapixel voor een compactcamera eerder standaard dan uitzondering.
Zeker even belangrijk is het objectief waarbij de spiegelreflexcamera's verwisselbare objectieven hebben en meestal een veel grotere sensor met een grotere gevoeligheid. Een derde factor is de gebruikte software van de camera zelf en de manier waarop de beelden opgeslagen worden (met compressie, vb JPEG, GIF, PNG of TIFF of zonder, vb RAW-formaat).
De traditionele fotograaf heeft bij de camera invloed op twee belangrijke elementen die de foto bepalen: de belichtingstijd en de opening van het diafragma. Een derde variabele is de brandpuntsafstand die kan worden veranderd door van lens te wisselen of door een zoomlens te gebruiken, en de vierde is de filmgevoeligheid die gekozen wordt bij de aanschaf van het filmrolletje. Een verschil is dat men in digitale fotografie met de betere camera's ook deze vierde variabele per foto kan instellen. Dit vergt voor mensen die zijn opgegroeid met analoge fotografie een zekere nieuwe leerfase. Het is wel interessant om weten dat ook bij de digitale sensor de korrel in de vorm van beeldruis gaat toenemen wanneer men voor een grotere gevoeligheid kiest.
Related Links
|
|
|
