De oude Grieken zagen Demeter als een goede, vriendelijke godin; zij zorgde voor de groei en bloei van de gewassen en werd als gulle geefster van de vruchtbaarheid ook vereerd als godin van de vrouwen.

Zij was een dochter van Kronos (Cronus) en Rhea. Met Zeus had zij een dochter, Persephone, waar ze dol op was. Maar toen haar dochter werd ontvoerd door Hades (Pluto), de god van de onderwereld en de dood, werd Demeter radeloos en diep verdrietig. Haar treurnis over het verlies bracht een dorre winter op aarde. Uiteindelijk mocht Persephonus elk jaar een maand of vier bij haar moeder zijn. Zij kwam in het groei- en bloeiseizoen en vertrok weer aan het eind daarvan. Men zei dus dat met Persephone de lente op aarde kwam. Zie Persephone voor een uitgebreidere beschrijving.