Die Neue Wilde is een na-oorlogse kunstrichting, die ons vooral vanuit Duitsland bereikte. Het gaat om een brutale vorm van nieuw expressionisme. Het gaat hierbij niet om een kunst, die beantwoordt aan traditionele schoonheidsnormen. Op doeken van grote formaten uiten de kunstenaars hun sociaal onbehagen, hun walging voor elke vorm van fascisme, vaak hun woede tegenover de geordende structuren.
De meeste leden zijn geboren tijdens de oorlogsjaren, of er omheen. Hun artistieke denken is gedetermineerd door de sfeer in Duitsland van de jaren vijftig en zestig. Hun kunst kwam dan ook pas aan het licht na de zeventiger jaren.
Georg Baselitz is wel een der hoofdrolspelers in deze beweging. Hij werkte ooit samen, in Keulen, met Jörg Immendorf, Ralf Winkler, die zichzelf A.R. Penck noemt, Per Kirkeby, Markus Lüpertz en Sigmar Polke. Andere bekende "wilden" zijn Rainer Fetting, Malcolm Morley, Sandro Chia, Wolfgang Cilarz, Bruce Mc Lean, Helmut Middendorf, Robert Morris, Volker Tannert, Julian Schnabel, Enzo Cucchi en David Salle, Anselm Kiefer, Antonius Höckelman en Eugen Schönbeck.
De manifestatie "Zeitgeist", in oktober 1982 in de Martin-Gropius-Halle van Berlijn, bracht deze kunstenaars spectaculair in de kijker.
