David (דוד) was volgens de Bijbel de naam van de tweede koning van Israel; over zijn leven valt e.e.a. te lezen in het boek Samuël. Zijn leven ging niet over rozen. Hij was de jongste zoon van een groot gezin en werd in zijn jeugd geacht op de schapen te passen - vanwege het verschijnen van roofdieren geen ongevaarlijke baan, die desondanks in weinig aanzien stond.
Zijn eerste beschreven wapenfeit was het vellen van de reus Goliath met een steen uit zijn slinger, een wapen waarmee hij tijdens het hoeden van de schapen ruimschoots had kunnen oefenen. Zijn succes in het leger leidde echter tot brandende afgunst van de toen heersende koning Saul. Een groot deel van zijn leven was David op de vlucht voor deze koning; pas na diens dood (waarin David overigens geen aandeel had) kwam David aan de macht, maar alhoewel zijn koningschap stabiliteit en militair succes bracht, kreeg hij het later weer bijzonder moeilijk door het optreden van sommige van zijn (al te ambitieuze) zoons waaronder Absalom.
Zijn beroemde zoon Salomo bouwde uiteindelijk de Tempel van God, iets wat David dolgraag zelf had willen doen, maar wat hij vanwege zijn bloedige veldslagen niet mocht.
Jezus zou een verre nazaat van koning David zijn en de profetie van Jesaja zei dat de Messias de 'Zoon van David' zou zijn.
Buiten de bijbel is het moeilijk om betrouwbare historische bronnen te vinden voor het bestaan van een koning David in Israel. Dit geldt bijvoorbeeld ook voor de Eerste Tempel, een bouwwerk van kostbare (!) metalen en hout. De verklaring voor moeilijkheden bij het vinden van onafhankelijke alternatieve bronnen kan liggen in de leeftijd van de geschiedenissen (er werd in die tijd niet veel geschreven en door de lange periode sindsdien is er veel verloren gegaan) of in het belang dat anderen stelden in wat er in Israel zoal gebeurde. Een van de weinige Israelische koningen waarover in externe bronnen wel iets geschreven werd (inclusief illustaties), was er een die uit het land werd weggevoerd. Kennelijk moest het ook 'leuk' zijn over andere landen te schrijven, wat voer is voor journalisten...