De wetenschap die onbestaande diersoorten bestudeert, noemt men cryptozoölogie. Deze naam werd bedacht door de Belgische onderzoeker Bernard Heuvelmans, die een wereldautoriteit was op dit gebied. Volgens hem zouden er (op basis van een artikel uit 1986) ongeveer 140 soorten dieren bestaan, waarvan het bestaan door de reguliere wetenschap niet erkend wordt. Onder meer de reuzenluiaard, de dwergolifant en de reuzeninktvis staan op de lijst om een doorbraak te kennen. Dit is het geval voor de dwergolifant, die recent als nieuwe soort erkend is, en beschreven in het artikel over de olifant onder de naam "bosolifant". Ook de reuzeninktvis maakt een goede kans op erkenning. De reuzenluiaard zou nog steeds in het Amazonewoud voorkomen. Wetenschappers vinden tot nog toe geen sluitend bewijs, en kunnen slechts op de fossiele resten van ongeveer 10.000 jaar oud voortbouwen. Toch beweren inboorlingen dat zij dit hypothetische dier reeds meerdere malen waargenomen hebben.

Typische gevallen van dieren, die door de inboorlingen gemeld werden en reeds lang bekend waren, zijn de Indische tapir (1816), de gorilla (1847) en de okapi (1901).

Eind 1999 schonk de moegestreden 83-jarige man zijn totale archief, zo een 50.000 documenten en foto's, aan het zoölogisch museum van Lausanne, en trok zich terug in een buitenwijk van Parijs. Dat bezit in één klap de meest uitgebreide gegevensbank over een zeer controversiële tak van de wetenschap. De naam ervan bestaat niet eens echt, evenmin als de dieren uit het studiegebied zelf, tot bewijs van het tegendeel.

Onderdeel van de Cryptozoölogie vormt ook de studie van de fabeldieren. Zie: Lijst van fabeldieren.

Externe link