Geschiedenis

De naam Connecticut komt van het woord Quinnehtukcut, dat in de taal van de Algonquin-Indianen "langs de lange getijdenrivier" betekent; het heeft niets met het Engelse werkwoord "to connect" te maken. In de uitspraak kan men dit nog horen doordat de tweede 'c' klankloos is.

De eerste Europeanen die zich in het gebied vestigden, in 1633, waren uit Massachusetts afkomstige Puriteinen.

Connecticut was een van de dertien koloniën die in de 18e eeuw in opstand kwamen tegen de Britse overheersing (zie: Amerikaanse Revolutie). Op 9 januari 1788 werd Connecticut formeel, als 5de, een staat van de Verenigde Staten. Tijdens de Amerikaanse Burgeroorlog koos de staat de kant van de Unie.

Geografie

De staat Connecticut beslaat 14.371 km², waarvan 12.559 km² land, en is een van de kleinste staten. Het hoogste punt van de staat, 725 m, bevindt zich in het uiterste noordwesten. De staat ligt in de Eastern-tijdzone.

Connecticut grenst in het westen aan de staat New York, in het noorden aan Massachusetts en in het oosten aan Rhode Island. Het zuiden van de staat ligt aan Long Island Sound en aan de Atlantische Oceaan.

Het noorden van de staat is berg- en heuvelachtig, het zuiden vrij vlak. Het telt veel meren en rivieren, waarvan de belangrijkste de Connecticut is, die vanuit Massachusetts langs Hartford zuidwaarts naar de oceaan stroomt.

Demografie en economie

In 2000 telde New York 3.405.565 inwoners (271 per km²). Het bruto product van de staat bedroeg in 1999 151 miljard dollar. Veel inwoners werken in de stad New York, die direct aan het zuidwesten van de staat grenst. In Connecticut zelf zijn veel verzekeringsbedrijven gevestigd.

De belangrijkste steden zijn hoofdstad Hartford, Stamford, Bridgeport en New Haven. In de laatste bevindt zich de prestigieuze Yale-universiteit.

Externe link

Officiële site van de staat

Zie ook