Na de val van Napoleon organiseerden de grote overwinnende mogendheden (Pruisen, Oostenrijk, Rusland en Engeland) een congres in Wenen in 1815 over het uitzicht van het naoorlogse Europa. Dit was nodig, want de Franse Revolutie had die kaart hertekend. Zo was het eeuwenoude Heilige Roomse Rijk verdwenen, en had Frankrijk de confederale gebieden van de Zuidelijke Nederlanden en de Republiek der 7 Verenigde Nederlanden geannexeerd, net als de Franstalige delen van Zwitserland.
Het congres steunde op 4 pijlers:
- compensatie
- legitimisatie
- omringingspolitiek tegen Frankrijk
- krachtenevenwicht
Hier werd dus o.a. beslist tot een politiek om Frankrijk te omringen door redelijk sterke bufferstaten. Daartoe werd uiteindelijk het Verenigd Koninkrijk der Nederlanden opgericht. Ook werden de voormalige vorsten of heersers die verdreven waren in eer hersteld: de Bourbons namen de troon van Frankrijk en Spanje weer in, de Oranje-Nassaus in Nederland.
Ook zou geen enkele mogendheid verlies mogen leiden uit de beslissingen van het congres. Indien toch, werden die gecompenseerd. Zo verkreeg Oostenrijk als compensatie voor de Zuidelijke Nederlanden gebieden aan de Adriatische Zee.
