Een confederatie of een statenbond is een staatsvorm van onafhankelijke deelstaten die op basis van een gezamelijk verdrag een staat vormen. De confederatie is een verbinding tussen soevereine staten die hun eigen soevereiniteit behouden, maar overeenkomen om bepaalde aangelegenheden, zoals de buitenlandse belangen en veiligheid, gemeenschappelijk te regelen. In wezen is het grote verschil met een federatie of bondsstaat dat de klemtoon ligt op de individuele deelstaten, die in wezen soeverein blijven. In een federatie ligt de soevereiniteit bij de federatie, het overkoepelende geheel. In de praktijk zou dit betekenen dat men gaat bekijken welke bevoegdheden er beter samen uitgevoerd kunnen worden, en kan men deze terug intrekken wanneer men wil.
Terwijl in een bondsstaat de federale grondwet het bindend element is, is in de statenbond het verdrag het bindend element waarbij de staten principieel hun soevereiniteit bewaren. Zo'n confederatief verdrag kan unilateraal worden opgezegd, in tegenstelling tot een grondwet, die slechts via de unie kan aangepast worden.
Momenteel zijn er geen confederale landen meer in de wereld. Tal van landen hebben echter een confederale fase in hun geschiedenis:
Bekende historische voorbeelden zijn de de Geconfedereerde Staten van Amerika (1861-1865) en de Verenigde Arabische Republiek (1958-1961). De Europese Unie zou als een confederatie van soevereine staten, zonder centrale regering, gezien kunnen worden.
