Environments, happenings en performances zijn ingrediënten bij de Conceptual Art. Het gaat hierbij om een streven de kunst te bevrijden uit haar traditionele bindingen, zodat kunst en leven een eenheid zouden gaan vormen en de barrières tussen de verschillende disciplines opgedoekt worden. Al in 1952 hield John Cage, aan het Black Mountains College, een bijzonder opgemerkte lezing, bovenop een hoge ladder en werden lange willekeurige onderbrekingen opgevuld met stilte, met muziek, met poëzie en met dans.
Edward Kienholz en George Segal zijn belangrijke environment-beeldhouwers.
De Fransman Yves Klein is een happening-schilder met zijn Antropometriën, waarbij hij naakte met blauwe verf overspoten meisjes over het doek laat rollen. De Italiaanse Gina Pane en de Amerikaan Vito Acconci beoefenen een latere Body-Art, terwijl de Weense Herman Nitsch niet aarzelt zijn esthetiek van de wreedheid te creëren met zijn Theater van orgiën en mysteriën.
De Duitser Joseph Beuys maakt furore met zijn kunst is identiek aan het leven zelf. Hij maakt happenings met dikwijls wonderlijk transcendentale parabetekenissen.
Andere betekenisvolle kunstenaars uit de Conceptual Art zijn: Christo (Javacheff) met zijn immense verpakkingen, Joseph Konsuth, Bruce Nauman, Walter de Maria en [[Robert Smithson]
Robert Barry, Lawrence Weiler en Douglas Huebler spelen in New York ook hun rol.
