|} Een cd of een compact disc is een optische schijf die oorspronkelijk voor de opslag van muziek werd gebruikt (als vervanger van de grammofoonplaat van vinyl) maar die sinds een paar jaar na de originele introductie ook voor de opslag van anderssoortige gegevens wordt ingezet (cd-rom). De laatstgenoemde versie (ROM = Read Only Memory) wordt vrijwel uitsluitend in computers gebruikt. Wanneer een cd als muziekschijf wordt gebruikt volgens de originele door Philips bedachte standaard (het zogenaamde Red Book) past er 74 minuten aan stereogeluid op. Gebruikt als opslag voor computers past op de originele schijf 650 MB aan gegevens. Cd's zijn gewoonlijk 120 mm in diameter en 1,2 mm hoog. Er is ook een kleine variant van 80 mm diameter. De schijven worden gemaakt van plastic (polycarbonaat) met een heel dun laagje aluminium waarin de digitale informatie wordt geperst. De schijf wordt beschermd door een dunne laklaag waarop een label kan worden gedrukt.
De cd wordt van binnenuit naar buiten afgelezen in een spiraalspoor van putjes. Dat spoor komt met een constante snelheid van 1.2 m/s voorbij: aan het begin draait de schijf daarvoor sneller rond dan aan het eind. Het lezen van de putjes gebeurt met een diode-laser met een golflengte van 850 nm. De putjes zijn ongeveer 125 nm diep, en 500 nm breed, en varieren in lengte van 850 tot 3500 nm lang. De reflectie van de laser wordt continue gemeten, en daaruit wordt het originele signaal teruggerekend. Het aluminium buiten de putjes spiegelt het laserlicht goed, maar de putjes zijn donker door destructieve interferentie.
Externe link
