Het ging oorspronkelijk inderdaad om de Deen Asger Jorn, de Belgen Dotremont en Noiret en de Nederlanders Karel Appel, Guillaume Beverloo Corneille en Anton Nieuwenhuys Constant. De Belg Pierre Allechinsky kwam erbij in maart 1949.

Ingevolge de zware ziekte, zowel van Jorn als van Dotremont, kwam er al een eind aan de vereniging in 1951.

Toch had in Copenhagen Asger Jorn al Else Alfelt, Ejler Bille, Egill Jacobsen, Henry Heerup, Carl Henning Pedersen en de schrijver Jorgen Nash onder Cobra samengebracht. De revue "Hellgesten" had die kunstenaars al gegroepeerd, tijdens de oorlogsjaren. Ook de schilders Erik Ortvad en Mogens Balle met de schrijver Uffe Harder kwamen bij Cobra aansluiten.

Te Brussel deden Dotremont en Noiret beroep op hun realistisch-revolutionaire vrienden: de schrijvers Marcel Havrenne en Hugo Claus en de schilders Pol Bury, Pierre Alechinsky, Louis Van Lint, de ethnoloog Luc de Heusch en de musicus Jacques Calonne.

Te Amsterdam vonden Anton Rooskens en Theo Wolvencamp de weg naar Cobra.

De beweging werd nog aangevuld met de Duitse schilder Karl Otto Götz en zijn "Meta"-vrienden, de Japans-Amerikaanse sculpteur Shinkichi Tajiri, de Engelse schilder Stephen Gilbert, de Franse schilders Jean Michel Atlan en Jacques Doucet en de schrijvers Edouard Jaguer en Michel Ragon.

De mensen van Cobra keerden zich vooral tegen elk esthetiserend academisme, dat te erg het intellectualisme benadrukte. Vandaar het voor de hand liggende tegengestelde: vorm, lijn en kleur zijn de weergave van een puur spontane actie, waarbij ze niet aarzelden terug te grijpen naar het kindertekenen. De nauwelijks voorbije oorlog had daarbij een marxistisch bewustzijn opgewekt, bij de meesten.