Het Chinees is de verzamelnaam voor een groep talen die de sinitische tak van de Sino-Tibetaanse talen familie vormt. Maar meestal bedoelt men het Mandarijn Chinees, dat de grootste taal is in deze tak. Deze talen worden gesproken door ongeveer 1.220.000.000 (één miljard tweehonderdtwintig miljoen) mensen in China en Taiwan en vele andere landen van het verre oosten, vooral Maleisië, Hong Kong, Thailand en Singapore.

Er zijn 8 talen die vaak dialecten worden genoemd, die puur linguïstisch gezien talen zijn, Mandarijn, Gan, Hakka, Min Nan, Min Pei, Wu, Xiang en Yue (Cantonees). Deze acht talen worden alle geschreven met behulp van het Hanzi alfabet. Het Kanji bevat ongeveer 12000 tekens, die allen opzich zelf een viertal woorden vertegenwoordigen, aan de hand van de context kan men bepalen wat de juiste interpretatie moet zijn.

De gemiddelde chinees kent ongeveer 4000 karakters, hoog opgeleide Chinezen kennen ongeveer 6000 tot 8000 tekens. De complexe werking van dit schrift zorgt ervoor dat veel mensen in China en daar waar de Chinese talen worden gesproken, analfabeten zijn. Volgens de CIA-The World Factbook is 14% van de Chinezen analfabeet.

Binnen de Chinese talen zijn er inmiddels drie manieren om de taal te schrijven, in het traditonele schrift, waar de tekens veelal zeer complex zijn, het moderne schrift, waar de tekens een grootse metamorfose zijn ondergaan en zijn 'gesimplificeerd' en men kan deze talen schrijven in het Pinyin, dat in 1958 is geïntroduceerd, het Pinyin is een manier van het schrijven van de Chinese talen in het Latijns alfabet.



Spreekwoordelijk: Die persoon spreekt Chinees (Die persoon begrijp/versta ik niet), Een andere is chinezen wat het consumeren van heroïne betekent.

Een Chinees is een inwoner van China.

Met Chinees wordt regelmatig de afhaalchinees bedoeld. Dit is vaak op te maken uit de context: Ik ga naar de Chinees om bami te halen.