Er bestaan breinaalden in verschillende diktes. De dikte van een breinaald wordt aangegeven als de diameter in millimeter. De dunnere breinaalden worden gemaakt in stappen van 0,5 mm, zo is 3,5 een heel gebruikelijke breinaald. Voor dunne wol worden de dunste breinaalden gebruikt, voor dikkere wol de dikkere naalden. Als een breister erg strak breit, kan zij beter een wat dikkere breinaald gebruiken. Gebruikelijke maten voor breinaalden lopen van 2 tot misschien wel 13 mm voor de allerdikste wol. Het gebruik van dikke of juist dunne wol is een modeverschijnsel. Beide soorten wol kunnen tot een warme trui leiden.

Na het opzetten van de steken, wordt er de eerste pen, of de eerste naald, gebreid. Hierna wordt beschreven hoe een rechtshandige breister kan breien. De breister steekt met de lege naald in haar rechterhand in de eerste steek op de linkernaald, slaat de draad om de rechterpen, haalt deze draad door de lus van de steek die nu over beide pennen ligt, en trekt vervolgens de steek van de pen in de linkerhand af. Daarbij draagt zij er zorg voor dat er geen andere steken van de pen in de linkerhand worden afgetrokken. Ook zorgt zij ervoor dat de draad aan de juiste kant van de pen in de rechterhand terecht komt. Is de draad aan de achterkant van deze pen, dan wordt recht gebreid, is de draad aan de voorkant van deze pen, dan wordt averechts gebreid.

In Nederland werd de meisjes op sommige scholen het volgende ritme aangeleerd:

Insteken - omslaan - doorhalen - af laten glijden.

Om een trui te breien worden meestal door meerderen en minderen vier delen gemaakt: twee mouwen, een voorpand en een achterpand. Omdat het nogal moeilijk is om te voorspellen wat er precies gebeurt bij het meerderen en minderen wordt vaak gebruik gemaakt van breipatronen, die in breiwinkels ook in 2003 nog volop verkrijgbaar zijn. De vier gebreide panden worden als alles gereed is, met dezelfde wol aan elkaar genaaid. Dit moet losjes gebeuren, omdat anders de naden gaan trekken.

Een boordsteek, die rekbaarder is dan de tricotsteek, bestaat uit afwisselend 2 rechte steken en 2 averechtse steken. Als de achterkant gebreid wordt, dan zijn dat juist eerst twee averechts, dan twee rechte steken (mits het aantal steken deelbaar is door 4). Bij dikkere wol wordt wel een boordsteek van 1 recht, 1 averecht gebruikt.

Een kabelpatroon kan gebreid worden door een aantal steken (bijvoorbeeld 4) van de linkernaald af te halen op een hulpnaald. Vervolgens worden de 4 volgende steken gebreid. Daarna worden de 4 steken van de hulpnaald gebreid, die dus over de andere heen geleid worden. Daarna worden een aantal (bijvoorbeeld drie) naalden gewoon doorgebreid (aan de ene kant recht, aan de andere kant averecht). Vervolgens worden weer 4 steken afgehaald op dezelfde manier. Hierdoor lijkt het alsof er een kabel op de trui verschijnt. Dit kan er leuk uitzien, maar heeft ook als voordeel dat er een dikker, en dus ook sterker en warmer, weefsel onstaat.

De gerstekorrelsteek bestaat, net als de boordsteek, uit één steek recht, één steek averecht, maar deze worden niet bovenelkaar gebreid, maar versprongen. De "dubbele gerstekorrel" verspringt per twee pennen.

Veel breisters gebruiken een kantsteek. Dit is geen eigenlijke steek; eerder wordt bij het keren van de naald de eerste breilus afgehaald in plaats van gebreid. De rand van het breiwerk ziet er hierdoor vaak wat netter uit.

Naast de hierboven genoemde bestaan er nog honderden andere steken, bijvoorbeeld met af en toe een gedraaide gebreide steek of met gaatjes (waarbij een dubbele lus over de rechter breinaald en de volgende twee steken worden samengebreid).

• Om een soort borduurpatroon op het breiwerk aan te brengen in een andere kleur
• Om beschadigd breiwerk onzichtbaar te repareren.

Het overhalen van de steken gebeurt door een overhalingspen. Een breiraam is geschikt voor zowel rechts- als linkshandigen. Het werk dat er vanaf komt kenmerkt zich door de regelmatigheid van de steken. Wel is het wat losser dan een breiwerk dat gemaakt is door middel van breipennen.

Bronnen