Bodhidharma werd geboren als prins van den bloede in de Saadili familie in Zuid-India. Hij gaf echter zijn positie op om in de voetsporen van de Boeddha te treden en werd de leerling van Prajnatara.

Hij trok over de Himalaya naar Tibet en vandaar naar het Chinese hof waar hij keizer Wu Ti, zelf Boeddhist, zijn doctrine voorlegde. Deze moest echter niets van zijn gedachten hebben. Bodhidharma vertrok daarop -waarschijnlijk in 526 naar de Berg van het Berenoor in het Sung gebergte, waar de Shaolin tempel gevestigd was. Hij trof de monniken van dit klooster in fysiek slechte staat aan. Zij deden weinig anders dan mediteren en verwaarloosden zo hun lichaam. Bodhidharma maakte daar een einde aan en voerde de vechtkunst in als middel om beter aan de zware eisen van het mediteren te kunnen voldoen. Hieruit ontwikkelde zich de Wushu (Kung Fu) vechtkunst.

Bodhidharma benadrukte echter dat deze kunst alleen voor zelfverdediging tegen bijvoorbeeld de bandieten van dit afgelegen oord gebruikt mocht worden. Een van de oudte gezegde van Shaolin is daarom dat 'iemand die een gevecht begint al onmiddellijk verloren heeft'.