Tagoror  

Encyclopedie




Bijbel

De Bijbel is een verzamelnaam voor de heilige teksten van de joden en de christenen. Het woord 'Bijbel' stamt van het Griekse woord biblia (boeken), wat een meervoud is van biblion (wat oorspronkelijk papyrusje betekent en later werd gebruikt als aanduiding van papier, geschrift, boek(rol)).

De bijbel bevat twee verschillende verzamelingen boeken:

  1. Die van de joden: de hebreeuwse bijbel (tenach), geschreven over een periode van vele eeuwen, in elitair Hebreeuws.
  2. Die van de christenen, geschreven in een paar decennia, in vulgair (koine) Grieks.

In grote lijnen gaat de Bijbel over het handelen van God als Schepper met de mens in tijd en ruimte, de plaats van de mens in relatie met de schepping, de Schepper en de kosmos en het inbreken van eeuwigheid (domein van God) in de tijd (domein van de mens).

Table of contents
1 De Bijbel
2 De Bijbelboeken
3 Vertalingen
4 Externe links

De Bijbel

De Bijbel bestaat uit een reeks aparte boeken en geschriften van verschillende lengte en stijl, die over een periode van duizenden jaren zijn geschreven door een groot aantal verschillende auteurs.

De "hebreeuwse bijbel"

De boeken die het fundament vormen van het Jodendom worden samen de Tenach genoemd. De oorspronkelijke taal ervan is het Hebreeuws, en fragmentarisch ook het Aramees, vandaar dat het ook wel de Hebreeuwse Bijbel genoemd wordt. Het bestaat uit 3 gedeelten: de Wet (Torah), ook wel de vijf boeken van Mozes of de Pentateuch genoemd, de Profeten (Nevi'im) en de overige Geschriften (Ketoevim). (De christelijke traditie verdeelt het Oude Testament in vijf secties: de Wet, de Geschiedenis van het volk Israël, Wijsheid en Poëzie, de Grote Profeten en de Kleine Profeten. De katholieken rekeken de aprocrief tevens tot het oude testament.) De Torah vertelt, grotendeels in verhaalvorm, hoe te straffen. Omdat wordt aangenomen dat Mozes de schrijver is van de Torah, wordt de Torah ook wel de boeken van Mozes genoemd. In de Nevi'im wordt uitgelegd hoe de leidraad voor het leven uit de Torah in de dagelijkse praktijk toegepast moet worden. In de Ketoevim tenslotte staat een meer individuele reflectie op de Torah. De christenen noemen deze verzameling boeken het Oude Testament.

Het nieuwe testament

Naast het Oude Testament bevat de Bijbel van de Christenen ook het Nieuwe Testament. Het Nieuwe Testament is helemaal in vulgair, internationaal, grieks geschreven, met als doel zoveel mogelijk mensen te bereiken. Het wordt verdeeld in vier onderdelen: de vier evangeliën, waarin de geboorte, het doen en laten, de dood en de opstanding van Jezus Christus zijn beschreven; de Handelingen van de Apostelen; de Brieven van Paulus en anderen; en de Openbaring aan Johannes.

De Bijbelboeken

De hebreeuwse bijbel (Tenach)

De Wet:
Genesis -- Exodus -- Leviticus -- Numeri -- Deuteronomium
Geschiedenis:
Jozua -- Richteren -- Ruth -- I Samuël -- II Samuël -- I Koningen -- II Koningen -- I Kronieken -- II Kronieken -- Ezra -- Nehemia -- Esther
Poëzie en wijsheid:
Job -- Psalmen -- Spreuken -- Prediker -- Hooglied
Grote profeten:
Jesaja -- Jeremia -- Klaagliederen -- Ezechiël -- Daniël
Kleine profeten:
Hosea -- Joël -- Amos -- Obadja -- Jona -- Micha -- Nahum -- Habakuk -- Zefanja -- Haggai -- Zacharia -- Maleachi

Het Nieuwe Testament

De Evangeliën:
Evangelie van Mattheüs -- Evangelie van Marcus -- Evangelie van Lucas -- Evangelie van Johannes. De eerste drie evangeliën vertonen veel overeenkomsten en worden daarom ook wel de Synoptische Evangeliën genoemd. Het vierde evangelie, dat van Johannes, heeft een heel eigen karakter.
Geschiedenis van de eerste christenen:
Handelingen der Apostelen
De brieven:
De brief van Paulus aan de Romeinen -- I Korinthiërs -- II Korinthiërs -- De brief van Paulus aan de Galaten -- Efeziërs -- Filippenzen -- Kolossenzen -- I Thessalonicenzen -- II Thessalonicenzen -- I Timotheüs -- II Timotheüs -- Titus -- Filemon -- Hebreeën -- Jakobus -- I Petrus -- II Petrus -- I Johannes -- II Johannes -- III Johannes -- Judas -- Openbaring.

De Apocriefe of Deuterocanonieke boeken (behorend bij het oude testament)
Judith -- De wijsheid van Salomo -- Tobit -- De wijsheid van Jezus Sirach -- Baruch -- I Makkabeeën -- II Makkabeeën -- Toevoegingen op Ester -- Toevoegingen bij Daniël -- Het gebed van Manasse.

Vertalingen

Het Oude Testament is oorspronkelijk geschreven in het Hebreeuws, het Nieuwe Testament in het Grieks. Een belangrijke vertaling van het Oude Testament naar het Grieks was de
Septuaginta. Kerkvader Sint Hiëronymus vertaalde de teksten rond 400 n.C. in het Latijn; deze Vulgata was gedurende de Middeleeuwen toonaangevend. In de late Middeleeuwen verschenen diverse vertalingen in het Diets, een voorloper van het Nederlands; dit waren echter allemaal vertalingen van vertalingen, en vaak slechts van een enkel deel. De eerste Nederlandstalige bijbel die wel rechtstreeks uit de Hebreeuwse en Griekse grondteksten werd vertaald, verscheen in 1637. Tot deze bijbel was opdracht gegeven door de Staten-Generaal; vandaar de gangbare benaming Statenvertaling. In hedendaagse taal zijn geschreven de NBG-bijbelvertaling (1951), de r.-k.Willibrordvertaling (1975, herzien in 1995), de Groot Nieuws Bijbel (1983, herziene uitgave 1996), en de bijbelvertaling genaamd Het Boek (1988).

Zie ook: Bijbelvertalingen

Externe links

zh-cn:圣经



Tagoror Networks: Spain  |  Philippines  |  Mexico

Los documentos de esta enciclopedia on line se publican bajo la Licencia de Documentación Libre GNU

De tekst is beschikbaar onder de licentie Creative Commons Naamsvermelding/Gelijk delen, er kunnen aanvullende voorwaarden van toepassing zijn.