 |
Beeldspraak Beeldspraak is figuurlijke taal en als zodanig een stijlfiguur. Als we denken aan iets bepaalds en daarbij komen andere dingen in de gedachten, dan spreken we van beeldspraak. Dit gebeurt vaak als beide dingen een overeenkomst hebben. Deze overeenkomst heet associatie. Voorbeelden hiervan zijn: - Hij is zo dom als een ezel.
- Het hart van de stad.
De overeenkomst tussen twee geassocieerde zaken heet: tertium comparatius (het derde punt van vergelijking). Bij neus en schoenpunt is het tertium comparatius: het spits zijn, het vooruitsteken. De mate van overeenkomst bepaalt de sterkte van de beeldspraak. Vormen van beeldspraak: Bij het gebruik van beeldspraak ligt het gebruik van het cliché om de hoek (om er maar eens een te gebruiken). Geen beeldspraak, maar hier dicht tegenaan liggend is de connotatie, de gevoelswaarde van een woord. Zo kan men bij regen denken aan nat worden, wat voor de één een onaangename betekenis heeft, voor de ander wellicht een prettige. Zondagsdichters gaan er vaak van uit dat de gevoelswaarde van woorden voor iedereen (en met name de lezer) dezelfde is.
|
|
|
