De autotechniek houdt zich bezig met de verschillende onderdelen van de auto, zoals:

• Zelfdragend koetswerk,
• Motor,verbrandingsmotor
• Koppeling,

• Tegenwoordig (2004) onderscheidt men drie types versnellingsbakken:handgeschakeld, half automatisch en vol automatisch. De eerste handgeschakelde versnellingsbakken bewogen met een eenvoudig systeem de tandwielen rechtstreeks over spiegleuven in elkaar. Daar dit een zeer moeilijke manier van schakelen is, werd dit al snel verlaten en zocht men naar een oplossing om het iedere bestuurder gemakkelijker te maken de versnellingen te bedienen. Hieruit ontstonden de gesynchroniseerde versnellingsbakken zoals wij ze nu kennen in de doorsnee personenwagen.
• Als hoofdonderdelen in de huidige versnellingsbakken kan men onderscheiden: ingaande as, hulpas, hoofdas (uitgaande as met losse tandwielen en syncronisatie systeem) en het schakelmechanisme. Daardoor word het mogelijk om de tandwielen (met verschillende diameter) op een laag geluidsniveau met schuine tanden altijd in elkaar te laten draaien en het geruisloos schakelen over te laten aan afzonderlijke syncronisatie onderdelen op de hoodas. Het aantal versnellingen voor personenwagens is gewoonlijk 5 vooruit (soms 6) en 1 achteruit. Voor zware vrachtwagens gebruikt men veel 16 versnellingen vooruit en 2 achteruit. De schakelbediening is maueel of elektronisch, (met behulp van elektro mechanica en pneumatica). Zware versnellingsbakken halen hun 16 versnellingen uit een samenwerken van 3 interne groepen nl voorschakelgroep met 2 versnellingen, hoofdschakelgroep met 4 versnellingen, naschakelgroep met 2 versnellingen (planetaire uitvoering).