Ares (Αρης) is in de Griekse mythologie de god van de oorlog, of beter van de krijgslust. Hij was de zoon van Zeus en zijn vrouw Hera. In tegenstelling tot Pallas Athene die met beleid en een duidelijk doel voor ogen strijd voerde, was Ares meer een soort hooligan: hij vond vechten gewoon heerlijk en probeerde daarom op allerlei manieren oorlog uit te lokken, zonder dat daar enige reden voor was. In Homerus‘ Ilias is hij een moordlustige geweldenaar, om zijn wreedheid en strijdlust gehaat bij alle goden, zelfs bij zijn eigen vader. Soms is bij de dichter ‘ares’ een synoniem voor: bloedige strijd.
Ares had een geweldig gestalte en een donderend stemgeluid en overtrof in snelheid alle andere goden. Gruwelijke figuren zoals Deimos, Phobos en Eris, personificaties respectievelijk van de schrik, angst en twist, worden als zijn begeleiders voorgesteld. Alleen tegen de lieftalligheid van Aphrodite was Ares niet opgewassen: de mythe schetst hem als haar ietwat potsierlijke minnaar.
Zijn cultus was afkomstig uit Thracië, een land van krijgshaftige strijders, en was in Griekenland nooit algemeen, wel bezat Athene een aan Ares gewijde heuvel, de Areopagus. Bij de Romeinen werd Ares vereenzelvigd met de god Mars, die echter een veel grotere betekenis had dan Ares.
Zie ook:
Delen van deze pagina zijn of waren afkomstig van http://users.pandora.be/flubberr/ares.htm, overgenomen met toestemming. 
