Een antenne is een speciale omvormer die een radiofrequentie veld (RF) omzet in een wisselstroom (AC) of omgekeerd. Er zijn twee basistypes: - de ontvangstantenne die RF energie ontvangt en omzet in een wisselstroom (AC) om die af te geven aan een elektronisch toestel, en
- de zendantenne die gevoed wordt met een wisselstroom en die omzet in een RF veld.
De antenne is een stelsel van elektrische geleiders dat dient om geleide elektromagnetische golven om te zetten in vrije elektromagnetische golven (zendantenne) of omgekeerd (ontvangantenne). In haar eenvoudigste vorm bestaat een antenne uit een geleidende, dunne draad. De ontvangstantenne maakt gebruik van het verschijnsel dat elektromagnetische golven in geleiders een wisselstroom opwekken. Die geleiders kunnen bestaan uit een of meer draden, een staaf of spriet die vervolgens via een leiding met een ontvanger verbonden zijn. Bij antennes die specifiek voor een bepaald frequentiegebied zijn bedoeld, bestaat er een vaste relatie tussen de lengte van de antenne en het gewenste frequentiegebied. Bij een simpele staafantenne bijvoorbeeld is de lengte voor het beste rendement een kwart van de golflengte van de gemiddelde gewenste frequentie.
In principe zijn er geen verschillen tussen een zend- en ontvangantenne, in de praktijk zullen de gestelde eisen de uitvoering en constructie bepalen. Hooguit zal men bij een hoog-vermogen zendantenne rekening moeten houden met de dikte van de antenne om interne verliezen te vermijden en mogelijke ionisering van de lucht rond scherpe punten.
Soorten antennes
- Korte dipoolantenne
- Verticale dipoolantenne
- Gevouwen dipoolantenne
- Draadantenne
- Sprietantenne
- Halve-golfantenne (dioolantenne)
- Lijnantennes en kruisantennes
- Yagi-antenne
- Vlinderantenne
- Spleetantennes
- Raamantenne
- Rombische antenne (ruitantenne)
- Frequentie-onafhankelijke antenne
- Paraboolantenne
- Hoornantenne
- Lensantenne
