 |
Amerikaanse militaire invasie in Panama De Amerikaanse militaire invasie in Panama, ook bekend als Operation Just Cause, vond plaats in de maanden december 1989 en januari 1990. De invasie, die Manuel Noriega verstootte van het Panamees presidentschap, vond plaats toen George H.W. Bush president was van de Verenigde Staten. Achtergrond De eerste plannen voor deze operatie ontstonden reeds in 1988, toen generaal Manual Noriega aan de macht kwam in Panama. Amerikaanse pogingen om Noriega diplomatiek uit het zadel te helpen waren niet succesvol gebleken, en de eerste planning, onder de codenaam Elaborate Maze begon. Enige incidenten volgden: het Schoolbus-incident op 3 maart 1989, het nietig verklaren van de verkiezingsuitslag in mei 1989 en de uitspraak van Noriega dat "door de Amerikaanse agressie een staat van oorlog was ontstaan" (15 december 1989). De situatie escaleerde verder na aanslagen door Panamese militairen op Amerikaanse marine-officieren. Die aanslagen resulteerden onder andere in de dood van de Marine-luitenant Robert Paz, op 16 december 1989. Hierna gingen de VS over tot een versnelde planning voor de invasie. Aanvakelijk koos men voor de naam Elaborate Maze, maar na een uitbreiding veranderde de naam in Prayer Book, een verzamelnaam voor de verschillende operaties die plaats zouden gaan vinden in Panama. De geplande gevechtsoperatie droeg de naam Blue Spoon. Parallel aan de operatie Blue Spoon zou de operatie Blind Logic lopen, gericht op het onderhouden van contacten met de vooral Amerika-gezinde Panamese burgers. De operatie Durende van 20 december 1989 (1.00 uur Greenwich Meantime) tot 31 januari 1990, werd de Amerikaanse invasie militaire invasie in Panama uitgevoerd. Doelstellingen van waren: - Amerikaanse levens beschermen
- De implementatie van het kanaalverdrag bewaken
- De gevangenneming van generaal Manual Noriega
- De democratie in Panama herstellen
De operatie Blue Spoon, waaraan 22.000 Amerikaanse militairen deelnamen, werd uitgevoerd onder het commando van XVIII Airborne corps. Zowel lichte als pantser (gemechaniseerde) infanterie, cavalerie, luchtmacht, marine, Navy SEALs (mariniers), commando's als Rangers waren betrokken bij deze operatie, onderverdeeld in verschillende task-forces. In grote lijnen zag de organisatie van de Amerikaanse troepen er als volgt uit: Onder Southern Command (SOUTHCOM) vielen - Joint TaskForce South (JTF South)
- Air Force (AFFOR)
- Naval Force (NAVFOR)
- Marine Force (MARFOR)
- Army Force (ARFOR)
- Task Force BAYONET
- Task Force SEMPER FIDELIS (altijd trouw)
- Task Force ATLANTIC
- Task Force 82nd Airborne Division
- Task Force 7th Infantry Division
- Joint Special Operations Task Force (JSOTF), waar alle SEALs, commando's en Rangers onder vielen.
Noriega in de Vaticaanse ambassade In een opmerkelijke ontwikkeling trok Noriega zich terug de Nunctiature, de ambassade van Vaticaanstad. Omdat in de Nunctiature burgers aanwezig waren, werd gevreesd dat Noriega gijzelaars zou nemen. Een inval door Amerikaanse militairen had voor Amerika ongewenste gevolgen, aangezien het Vaticaan hier geen toestemming voor wilde geven. De Amerikanen lieten hardrock afspelen buiten de Vaticaanse ambassade. Over de reden hiertoe bestaan twee versies: - Toen tijdens een van de delicate onderhandelingen met Monsigneur Labao (de hoogste aanwezige in de ambassade), een aanwezige journalist iets naar onderhandelaar generaal Thurman, is bij Thurman wellicht de verdenking ontstaan dat de media met gevoelige microfoons de onderhandelingen opnam.
- Op een persconferentie werd opgegeven, was dat de muziek werd gespeeld werd Noriega te frustreren.
Het resultaat op de media en Noriega is onbekend, maar Monsigneur Labao gaf op een gegeven moment te kennen dat hij slecht sliep en de nachten elders wilde doorbrengen. Vanuit het Witte Huis kwam evenwel de opdracht om de rockmuziek te staken, omdat de kerkelijke werknemers te veel hinder ondervonden. Hierop werd er overgeschakelt op een ander, minder irritant geluid.
|
|
|
