Abraham Lincoln (12 februari 1809 - 15 april 1865) was president van de Verenigde Staten van 1861 tot 1865.

Abraham Lincoln werd geboren nabij Hodgenville, Kentucky. Hij was de zoon van Thomas en Nancy Hanks Lincoln. Hij werd genoemd naar zijn grootvader aan vaders kant. Zijn vader was timmerman en boer. Zijn beide ouders waren Baptist.

Toen Lincoln zeven jaar was, verhuisden zijn ouders naar Indiana. Hij ging naar school met zijn oudere zus Sarah. Zijn jongere broer stierf kort na de geboorte. In 1818 stierf zijn moeder. Ze had melk gedronken die licht vergiftigd was. Een jaar na haar dood hertrouwde Thomas Lincoln met Sarah Bush Johnston Lincoln. Zijzelf had ook al drie kinderen. In 1828 stierf zijn zus Sarah tijdens de geboorte van haar kind.

In 1830 verhuisde Lincoln naar Illinois. Tot 1937 woonde en leefde hij in New Salem, Illinois. Hij deed er verschillende jobs, van postbode tot winkeleigenaar. Hier kreeg hij de bijnaam 'Honest Abe'. Lincoln deed ook mee aan de verkiezingen in Illinois. Hij won 4 keer, in 1834, 1836, 1838 en 1840, als lid van de 'Whig Party', pas later vervoegde hij zich bij de Republikeinen. Gedurende deze periode studeerde hij in zijn vrije tijd ook nog rechten, en in 1836 werd hij advocaat.

In 1839 ontmoette hij Mary Todd, in Springfield. Na drie jaar trouwden ze, en in de volgende elf jaar kregen ze vier kinderen: Robert, Edward, William en Thomas. In die periode was Lincoln ook een succesvol advocaat.

In 1846 werd Lincoln verkozen als volksvertegenwoordiger. Zo werd hij bekend om zijn visie over de Mexicaanse Oorlog en de slavernij. Na zijn ambtstermijn keerde hij terug naar huis en nam zijn advocatenpraktijk weer op. In 1851 stierf zijn vader.

Lincolns interesse voor politiek werd aangewakkerd door het [[verdrag van Kansas-Nebraska]]. Hij begon af en toe speeches te geven, die zeer succesvol waren.

In 1860 werd Lincoln voor de Republikeinen kandidaat voor het presidentschap, en werd hij gekozen tot de 16e president van de Verenigde Staten. Hij legde de eed af als president op 4 mei 1861.

De Zuidelijk Staten zagen in Lincoln, die een tegenstander was van de slavernij, een bedreiging, en scheurden zich af van de Verenigde Staten. Lincoln stond in zijn eerste ambtstermijn al onmiddellijk tegenover de grootste interne crisis die de Verenigde Staten ooit gekend heeft, de Amerikaanse burgeroorlog. Hij zond troepen naar de opstandige gebieden, maar een oorlog kon hij niet voorkomen. Ondanks het verlies van vele mensenlevens bleef Lincoln gedurende vier jaar dezelfde politiek voeren.