Abdallah Aboe Bakr (ca. 572 - 634) was de eerste kalief van de islam en daarmee de vader van soennitische moslims. Hij was een vooraanstaand handelaar, vriend en trouwe volgeling van de profeet en stichter van de islam, Mohammed. Bovendien was hij zijn schoonvader, want Mohammed trouwde met zijn dochter Aïsja. Aboe Bakr was een van de eerste bekeerlingen buiten Mohammed's eigen familie. Na de dood van Mohammed in het jaar 632 ontbrandde een strijd om de opvolging tussen de partij van Mohammed's neef Ali en de volgelingen van Aboe Bakr, die hem met behulp van Omar (de latere tweede kalief) en Mohammed's weduwe Aisha tot eerste kalief hadden gekozen. Deze strijd werd nooit beslecht en veroorzaakte het ontstaan van de twee hoofdstromingen binnen de islam, het soennisme en het sji'isme. Het soennisme werd qua aantal volgelingen verreweg de grootste stroming.
Aboe Bakr overwon tijdens zijn korte maar krachtige leiderschap alle tegenstand van rebellerende bedoeïnestammen in Arabië en voegde daarmee het hele Arabische schiereiland bij het kalifaat. Onder zijn leiding werden ook de eerste grote gebieden door de moslims veroverd: Syrië en Mesopotamië.
In 634, twee jaar na Mohammed's dood, gaf Aboe Bakr de opdracht alle teksten waarvan moslims geloven dat die door Allah rechtstreeks uit de hemel aan Mohammed waren geopenbaard te verzamelen. Deze teksten, door Mohammeds gedicteerd aan zijn naaste volgelingen, waren deels gememoriseerd, deels opgeschreven. In 657, ten tijde van de derde Kalief, Othmaan (ook: Osman), werd een definitieve keus gemaakt uit de verschillende versies van de Koran die intussen de ronde deden.
